Pink Umbrella Man​​...๐๑๒

posted on 17 Feb 2012 15:23 by finch

๐๑๒..
 
 
 
เมื่อความรักร้องเรียกเธอจงตามมันไป
 
แม้ว่าทางของมันนั้นจะขรุขระและชันเพียงไร
 
และเมื่อปีกของมันโอบรอบกายเธอ จงยอมทน
 
แม้ว่าหนามแหลมอันซ่อนอยู่ในปีกนั้นจะเสียดแทงเธอ
 
และเมื่อมันพูดกับเธอ จงเชื่อตาม
 
แม้ว่าเสียงของมันจะทำลายความฝันของเธอ
 
ดังลมเหนือพัดกระหน่ำสวนดอกไม้ให้แหลกราญไปฉะนั้น 
 
...
 
-คาลิล ยิบราน-
 
 
 
มันเหมือนกับว่าก่อนหน้านี้ มีคำพูดมากมายที่อยากจะพูดกับพี่ตุลย์
 
อยากจะถาม อยากจะรู้ อยากจะได้ความแน่ใจ....
 
แต่พอมาเผชิญหน้ากันจริงๆ แล้วสมองกลับว่างเปล่า
 
 
นึกไม่ออกสักคำเดียว...
 
 
 
"พี่ตุลย์ มาได้ไงค่ะ" ฉันหลุดคำพูดออกไปจนได้ จากที่อึ้งอยู่ตั้งนาน
 
"พี่มารอ อยากอธิบาย อยากคุยกับน้องพิณ" สั้นได้ใจความ "น้องพิณได้อ่านจดหมายพี่แล้วหรือยังครับ"
 
ฉันพยักหน้ารับแทนคำตอบ แล้วหันหน้าไปทางสายฝน ฝนที่ตกหนักเมื่อสักครู่ เบาลงแล้วเหลือแค่
 
ตกปรอยๆ
 
 
"แล้ว น้องพิณมีอะไรจะถามพี่ไหมครับ?" กลายเป็นพี่ตุลย์ยิงคำถามมาจนได้
 
"พี่ตุลย์คะ ความรักของสำหรับพี่ คืออะไรค่ะ?" ฉันเปิดคตั้งำถามขึ้น
 
ตุลย์เงียบไปอึกใจเมื่อได้ยินคำถาม ก่อนตอบว่า
 
"เข้าใจ ซื่อสัตย์ ให้อภัย...ความรักสำหรับพี่คือ 3 สิ่งนี้ มีความเข้าใจซึ่งกันและกัน ยอมรับอีกฝ่าย
 
มีความซื่อสัตย์ต่อคนที่เรารัก ไม่นอกใจ และที่สำคัญที่สุด "การให้อภัย"ยอมฟัง และให้อภัยอีกฝ่าย
 
เมื่อเขาทำผิด" เหมือนลมหายใจขาดช่วงไปกับประโยคสุดท้าย "พี่ไม่ได้พูดให้ดูดีเพื่อให้น้องพิณเชื่อ
 
แต่พี่เชื่อว่า 3 สิ่งนี้ สำคัญสำหรับ "ความรัก"ในแบบของพี่จริงๆ"
 
 
 
เข้าใจ ซื่อสัตย์ ให้อภัย เป็น 3 คำที่มีความหมายจริงๆ
 
 
"มีคนบอกว่า จงให้เวลากับ "ความรัก" ให้ระยะเวลาจะเป็นเครื่องพิสูจน์ และพี่ก็เชื่อว่าพี่จริงใจพอ
 
ที่ให้เวลาพิสูจน์ตัวพี่ หรือแม้แต่ใจพี่ และ "เรา" ทั้งคู่ นะคะ น้องพิณ?" เป็นคำขอร้องที่หวานที่สุด
 
เท่าทีฉันได้ยินมา
 
 
ฉันรวบรวมกำลังใจที่ตอบกลับไปทันทีว่า "งั้น.. ก็ให้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์สิ่งที่พี่พูดเถอะค่ะ พี่ตุลย์"
 
ฉันหันไปสบตาพี่ตุลย์ ให้คำตอบนั้นซึมซับความรู้สึกของเราทั้งคู่ 
 
 
"คำตอบ" ที่พึ่งฉันตอบไป ทำให้สายตาที่เคยแห้งแล้งของพี่ตุลย์ กลับมามีชีวิตชีวาสดชื่นขึ้นมา
 
ทันที อย่างกับน้ำทิพย์ที่รดลงไปในจิตใจที่แห้งผาก ได้คืนชีวิตกลับมาอีกครั้ง.... 
 
 
 
 
น้ำคำแทนกายเอื้อจิต

น้ำใจดังมิตรชิดใกล้

น้ำตาหลั่งแทนดวงใจ

น้ำทิพย์นั้นไซร้คือเธอ...
 
 
 
 
######################
 
 
 
 
เหตุเพราะฝนยังตกอยู่ เลยทำให้เราทั้งคู่ยังยืนคุยกัน เพื่อรอฝนหยุด (เท่านั้ันจริงๆ)
 
แต่ท้องเจ้ากรรมของฉันดันร้องประท้วงออกมาให้พี่ตุลย์ได้ยิน ก็วันนี้ทั้งวันฉันแทบไม่ได้กินอะไร
 
ลงท้องเลย มัวแต่กังวลเรื่องนั้น เรื่องนี้...
 
ท้องร้องดังจนไม่รู้ว่าจะเอาหน้าไปมุดไว้ที่ไหน...บ้าจริงๆ เชียว 
 
 
"น้องพิณ น่าจะหิว....พี่เองก็รู้สึกหิวเหมือนกัน น้องพิณกินข้าวเป็นเพื่อนพี่สักมื้อได้ไหมครับ?"พี่ตุลย์ทำหน้ายิ้มๆ
พยายามไ่ม่ล้อเรื่องเสียงที่ท้อง
 
"ค่ะ" ฉันตอบได้แค่นั้น เพราะไม่รู้ว่าจะพูดอะไรได้อีก เอามือลูบท้อง ได้แต่พึมพัมบอกมันให้หยุดร้องเถอะ
แค่นี้ก็อายไปถึงไหนๆ แล้ว 
 
 
 
#######################
 
 
ตอนแรกพี่ตุลย์กะจะพาไปกินที่ร้านอาหารแถวนั้น แต่ฉันเห็นว่าดึกพอสมควรแล้ว เลยเสนอ
 
หาอะไรกินกันง่ายๆ เป็นบะหมี่หมูแดงชายสิบสี่เจ้าอร่อย ฝั่งตรงข้าม ถึงร้านจะอยู่ริมถนน
 
แต่ก็มีที่กั้นบังฝน รสชาติอร่อย สะอาด ถูก  แถมเรียกได้ว่ามี 5 ส.แน่ๆ  เพราะฉันฝากท้องที่
 
ร้านนี้อยู่บ่อยๆ รับประกัน "พิณชวนชิม" ได้อยู่
 
 
"พี่ตุลย์ ทานได้ไหมค่ะ?" ฉันถามเพื่อความแน่ใจ กลัวจะกินไม่ได้
 
"ทานได้ซิครับ พี่เป็นแฟนพันธ์แทนก๋วยเตี๋ยวเลยนะ" พี่ตุลย์ตอบ ยิ้มหวานแถมให้
 
 
 
เราสองคนเลยได้ บะหมีเกี้ยวน้ำพิเศษ กับบะหมี่เกี้ยวแห้งพิเศษมากิน (เล่นๆ)กัน ถ้าไม่บอกว่า
 
หิวไม่เชื่อเลยนะเนี่ย...
 
 
 
 
เมื่อท้องอิ่ม หนังตาก็เริ่มจะปิด ฉันเริ่มห้าวออกมา อย่างไม่ได้ตั้งใจ (จะว่าไปก็ไม่เคยตั้งใจให้ท้องมัน
 
ร้องประท้วงก่อนหน้านี่ด้วย) เอานะไม่มีอะไรจะเสียอยู่แล้ว T__T เพราะมันเสียไปแล้ว
 
พี่ตุลย์ทำหน้ายิ้ม ไม่พูดอะไรคราวนี้ รีบจ่ายค่าบะหมี่ แล้วลุกกันออกจากร้านเตรียมข้ามถนนกลับ
 
ไปฝั่งบ้านของฉัน ฝนหยุดแล้ว ทำให้อากาศเย็นสบายนัก...
 
 
"น้องพิณ ระวัง" เสียงพี่ตุลย์เตือนเสียงดัง พร้อมกับความรู้สึกที่ตัวเองโดนพี่ตุลย์ดึงให้หลบเข้าไป
 
ด้านหลังมันเร็วจนฉันไม่ทันตั้งตัวใดใด 
 
มารู้สึกตัวอีกที หน้าฉันก็มุดอยู่ที่หน้าอกพี่ตุลย์แล้ว มันใกล้เสียจนได้ยินเสียงหัวใจเต้นแรงของพี่ตุลย์
 
กลิ่นเหงื่อ และความอบอุ่นในวงแขน
 
 
พอเงยหน้าขึ้นมา ก็เจอดวงตาของพี่ตุลย์มองสบตาลงมาพอดิบพอดี...
 
 
"น้องพิณ..."
 
 
 
 
ติดตามตอนต่อไปค่า
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ปล. ต้องขอโทษด้วยนะคะ ที่ไม่ได้ลงในสัปดาห์ที่แล้ว ช่วงนี้ยุ่งมากค่ะ
 
ทั้งเรื่องงาน และคอมพิวเตอร์ก็มาเสียอีกด้วย แต่ก็ทำให้ฮึดมาลงในศุกร์นี้จนได้น้า
 
ขอบคุณทุกคนที่ตามอ่านกันนะค่ะ ^^ เสียงเล็กๆ ที่เม้นท์ทำให้คนเขียนยิ้มได้ค่ะ
 

Comment

Comment:

Tweet

Me and this article, sitting in a tree, <a href="http://wzsjxbd.com">L--RN---A-I-NEG!</a>

#9 By Z8mBeYXVcZKB (216.176.130.175) on 2013-09-08 06:36

<a href="http://uxznwe.com">Findnig</a> this post solves a problem for me. Thanks!

#8 By cvKe1MHz2 (202.213.200.193) on 2013-09-06 04:14

It's good to get a fresh way of loikong at it.

#7 By VBjcTbS5vkwp (188.143.232.12) on 2013-09-05 15:40

อะไร อะไร
รีบมาต่อนะคะ กำลังค้างเลย

Hot! Hot!

#6 By จับฉ่าย on 2012-02-18 23:50

นั่นสิ ลุ้นต่อไป ^^

#5 By Mrs. Holmes on 2012-02-18 09:52

อู้ว!! ลุ้นๆ confused smile confused smile

Hot!

#4 By นายอะติม on 2012-02-18 08:00

cry

#2 By finch on 2012-02-17 17:53

โอะ เหมือนหนังเกาหลีเล็ก ๆ อุอุ open-mounthed smile open-mounthed smile

#1 By ปิยะ99 on 2012-02-17 17:31