นกน้อยทำรังแต่พอตัว

บางครั้ง...สิ่งที่ดีที่สุดก็ไม่ใช่สิ่งที่ถูกต้องที่สุด

บางครั้ง... สิ่งที่ถูกต้องที่สุด ก็ไม่ใช่สิ่งที่ดีที่สุด
 
บางครั้ง... สิ่งที่เราคิดว่าไว้ใจได้มากที่สุด  แต่กลับทำลายเราได้มากที่สุด

...

บางครั้ง...สิ่งที่คิดว่าทำลายเรามากที่สุด  กลับเป็นสิ่งที่ทำให้เราไว้ใจได้มากที่สุด

บางครั้ง...สิ่งที่ยากที่สุดก็คือ สิ่งที่ง่ายเสียยิ่งกว่าง่าย

บางครั้ง...สิ่งที่คิดว่าง่ายที่สุด แต่มันอาจจะยาก จนเราทำใจลำบาก

บางครั้ง... เราอยู่ในโลกแคบจนลืมมองถึงโลกกว้าง

...

บางครั้ง...ปัญหาแค่ปลายนิ้วก้อย แต่กลับทำให้มันเป็นฝ่ามือ

บางครั้ง...คำพูดคนก็เชื่อใจไม่ได้

บางครั้ง...ไม่มีอะไรมาวัดปริมาณคำพูด ว่าจะเชื่อถือได้มากเพียงใด มีแต่"เวลา"พิสูจน์

บางครั้ง...โลกนี้มันก็โหดร้ายมากกว่าที่เธอคิด

...

บางครั้ง... โลกนี้ก็สวยงาม ไม่ได้โหดร้ายเหมือนที่เธอคิด

บางครั้ง...คนเราก็ต้องการแค่ใครสักคนที่เข้าใจ...

บางครั้ง... คนเราก็ต้องการที่จะเข้าใจตัวเอง

บางครั้ง.... เราก็ไม่สามารถกำหนดชะตาชีวิตของตัวเองได้

แต่บางครั้ง... เราก็สามารถกำหนดทิศทางของเราเองได้

.....

บางครั้ง...ผู้นำไม่ใช่จะเป็นฝ่ายถูกต้องเสมอไป

เพราะบางครั้ง....การเป็นผู้ตามมีเหตุผลมากกว่า

บางครั้ง... บทเรียนที่ต้องจดจำคือการเรียนรู้ของตัวเอง

บางครั้ง... บทเรียนที่ต้องย้ำเตือน คือการเรียนรู้ของผู้อื่น

...

บางครั้ง...ค่าของคนก็วัดกันด้วยเงิน

แต่บางคน... วัดค่าของคน ไม่เคยได้สักครั้ง

บางคน....ชอบทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่

แต่บางคน... ชอบทำเรื่องใหญ่ให้เป็นเรื่องใหญ่ยิ่งกว่า...

...

บางครั้ง... คนเราก็ร้องไห้อย่างไม่มีสาเหตุ

แต่บางคน... ทุกสาเหตุ ก็ระบายด้วยน้ำตา

บางครั้ง... การที่ได้หัวเราะกับคนที่เรารัก ทำให้ชีวิตมีความสุขได้ทั้งวัน

แต่บางครั้ง...เสียงหัวเราะอาจกลายเป็นรอยน้ำตา

....

บางครั้ง... กลางวันก็อาจจะมืด แต่กลางคืนอาจจะสว่าง

บางครั้ง... แสงสว่างก็มักจะอยู่ในที่เรามองไม่เห็น

แต่บางครั้ง... ความมืดอาจจะอยู่ในที่ที่เรามองเห็นชัดเจน

บางครั้ง... สายลมก็พัดเอาความเหน็บหนาวมาให้...

แต่บางครั้ง.... สายลมก็โอบกอดฉันไว้อย่างอ่อนโยน

....

บางครั้ง... คนเราก็หัวเราะกลบความเศร้า แอบยิ้มเมื่อใจฝืนทน

บางครั้ง.... คนเราก็เหงาเมื่ออยู่ลำพัง

แต่มักจะบอกกับตัวเองว่า

" ฉั น ไ ม่ เ ห ง า "

ข้อความดีดีนี้มาจาก http://www.teenee.com/

ปล.ไปเจอข้อความดีดีมาค่ะ แล้วเลยแอบเอามาแบ่งปันกันให้อ่าน

พักนี้....ไม่รู้เป็นไง ชีวิตเดี๋ยวพระศุกร์เข้าพระเสาร์แทรกตลอด วุ่นวายมากๆ

ดีที่ช่วงที่ผ่านมา...ได้พักมาแวบนึง (แวบนึงจริงๆ) ช่วงสงกรานต์ ก็ไม่ได้ไปเที่ยวไหนหลอกค่ะ

แค่ได้อยู่กับตัวเอง กับหนังสือ(ที่แอบซื้อไว้ตอนสัปดาห์หนังสือตุนเพื่องานนี้โดยเฉพาะ)

และเสียงเพลง รู้สึกมีพลังขึ้นมาหน่อย

แต่พอเริ่มทำงาน วัฐจักรความวุ่นวายก็เข้ามาเหมือนเดิม...เหนื่อยใจจริงๆ

พักนี้เลยสับสนในชีวิตมากๆ ในทุกๆ เรื่อง แต่ละเรื่องก็แก้ยาก ตัดใจลำบาก...

อยากมีกระเป๋าโดเรมอน แอบเอาประตูวิเศษหนีไปเที่ยวทะเล น้ำตก ป่าเขา ซะอย่างนั้น เบื่อคนเสียดื้อๆ

งาน เพื่อน ความรัก ครอบครัว อะไรจะประดังมาให้ตัดสินใจอย่างนี้น่า....

คิดถึงทุกๆ คน มากๆนะค่ะ ถึงจะไม่ค่อยได้เข้ามาอัพอะไรบ่อย แต่ไม่เคยไม่นึกถึงนะค่ะ^^

ตอนนี้อยากให้ตัวเองนอนหลับไหลไปสัก 10ปี ให้เรื่องราวของวันนี้ผ่านไปตามกาลเวลา

พอตืนขึ้นมา...ไม่ต้องคิดอะไร กลับกลายเป็นเด็กน้อย เริ่มต้นทุกอย่างใหม่หมดเสียเหลือเกิน

อะไรที่ไม่อยากจะเสียไป คงจะหลีกเลี่ยงที่จะเสียยากเสียแล้ว...

เพราะ"ชีวิต" ก็เป็นอย่างนี้เอง...